Kumların üzerinde gezdiriyorum parmağımı. S çiziyorum. S derinleştikçe kumlar doluyor boşluklarına ve yok oluyor çizdiğim S. Tekrar tekrar çiziyor, tekrar tekrar yok ediyorum S'leri.
Sonra bir dalga çarpıyor. Parmaklarımın arasında hissediyorum önce, sonra tuzlu su yakıyor avuç içimdeki yarayı. Çizdiğim S'ler sarıdan kahverengiye dönüyor. Kumlar için boşluklara dolmak mümkün olmuyor ve S'ler de mütevazı ve biraz sonra boşluklara dolacak kumlar tarafından yok edilecek olmanın bilincinde hareket etmiyorlar artık, iyiden iyiye özgüvenli ve ben buradayım diyen S'lere dönüşüyorlar.
Ben derinleştikçe yok olsun istiyorum kumlara bıraktığım izler, dalga planlarımı bozuyor.
Uzaklaşmaya çalışıyorum dalgalardan. Yürüdükçe kumlar doluyor boşluklara, ilerleyemiyorum. Tıpkı bir S harfi gibi kumsalda ilerledikçe yok olmaya başlıyorum. Başımdan aşağı kumlar dökülüyor, göğüs kafesime doluyorlar, kumlar çok ağır nefes alamıyorum. Saplandıkça kumlara aşağılarda derinlerde dalgalar tarafından ıslanmış nemli ve ıslak tabakayı hissediyorum, midem bulanıyor. Bağırmak istiyorum kumlar ağzıma doluyor, ağlamak istiyorum göz pınarlarım kumla dolu.
Kaçışım yok biliyorum. Kumlar milyonlarca, ben tek başımayım, hepsiyle baş edemem.
Kumların altında sonumu bekliyorum. Avuç içimdeki yaranın sızısını hissederken fiziksel varlığımız sona erdiğinde tıpkı yara kabuğundan zamansız ayrılan bir yara gibi ruhumuz bir yerlerde tekrar yaralanır mı merak ediyorum.
Öbür dünya varsa şayet ve gerek sokak kedilerini beslemem, gerek kul hakkına yönelik yoğun hassasiyetlerim sayesinde cennete hak kazandıysam -kiramen katibin'in tüm çerezleri kabul ettiğini düşünerek customize bir cennet olacağını varsayıyorum- ben cennetimin hiçlik olmasını rica ediyorum Allahtan. Hiç var olmamış gibi yok olmayı istiyorum.
Teşekkür ederim şarap için, hatta alkol vergisi yüksek ülkeden geldiğim için belki viski bile önerebilirsin ama inan dünyevi hayatta yasak ettiğin ve öbür tarafta vaat ettiğin hiçbir şey benim için mutlak yok oluş kadar cezbedici değil Allah'ım.
"Senin göğsünü açıp genişletmedik mi? Belini büken yükünü üzerinden kaldırmadık mı? Senin şânını ve ününü yüceltmedik mi? Şüphesiz güçlükle beraber bir kolaylık vardır. Gerçekten, güçlükle beraber bir kolaylık vardır. Öyleyse, bir işi bitirince diğerine koyul. Ancak Rabbine yönel ve yalvar."
Benim ruhumun yarası kabuk tutmuyor Allah'ım, bu ruh hatalı bir imalatın. Bu ruhun umut etmekten başka umudu yok. Aynı yıkımlara uğrayıp aynı yıkımları buluyor bu ruh her seferinde. Her seferinde kumların altında, kumlar çok ağır, nefes alamıyor, midesi bulanıyor, bağıramıyor...
O zaman dediğin gibi sana yöneliyor ve yalvarıyorum: Tıpkı dalgalar gelmeden önce kumlara çizdiğim S'ler gibi yok olmak istiyorum. Aynı şekilde çizile çizile, yok olmak için yeterince derinleştim ve mükerrer kader kaydı nedeniyle bu ruhu, yaratılanlar sicilinden iptal etmeni talep ediyorum.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder