Düğüm olmuş kulaklığı çözmeye çalışırken cebeci-kızılay arasındaki yolu yarılıyorum, kolejin ordan çıkarken tekelin önünde kalan kırık kaldırım taşına kadar ezbere bildiğim bu yolda düğüm olmuş kulaklık adeta lazer tutulmuş kediye çeviriyor beni ve tüm dikkatimi dağıtıyor, ezbere bildiğim yoldaki kırık kaldırım taşlarına tek tek takılıyorum, geçenlerde izlediğim bir filmden replik geliyor aklıma ''Bazı insanlar kaderlerinin tutsağıdır, her daim aynı acılar tarafından yıkıma uğrarlar, kaderin kurbanı gibidirler. Psikanalize göre onlar kendi bilinç altlarının esiridirler.''
Kaldırım taşı benim bilinçaltım, her gün aynı yolu yürüyor ve aynı kaldırım taşı tarafından yıkıma uğratılıyorum, taşlar birleşiyor her gün aynı oda oluyor, her gün aynı duvarlarla uyanıyorum, boyası sökülmüş duvarın sağ alt kısmı grönland haritasına benziyor, taşlar birleşiyor ben her gün grönlandda uyanıyorum, taşlar birleşiyor her gün zahide yetiş oluyor, sakallı kadınlara hormon tedavisi uyguluyor, taşlar birleşiyor her gün jeanne dielman yapıyor beni, her gün aynı ayakkabıyı cilalayıp aynı bulaşığı kaldırıyorum, taşlar birleşiyor her gün recm ediyorlar beni, kafamdan aşağı her gün aynı taşlar yağıyor ben duvarın sağ alt kısmına bakıp Grönland'ı düşünüyorum.
Ben Grönland'da olsam taşlar bana etkimezdi, her yer buz orda taş atmak yasak olsa gerek, buzu kırdın mı tüm ülke çatır çutur dağılır, Grönland'da 3 taştan fazlası bir araya gelse polis kıskıvrak yakalar, TCK 302 kapsamında yargılarlar adamı, Grönland'da olsam her gün taşlar birleşemez ve her gün aynı yıkıma uğratamaz beni. En azından aynı taşlar tarafından yıkılmak istemiyorum artık, Grönland'da bir buz parçası tarafından yıkıma uğramaya da razıyım yeter ki aynı taş olmasın.
Bir yıl önce yazdığım bir yazıda şöyle demişim ''...Ve unutacağım onu.Zira unutmak insanoğluna bahşedilmiş en nadide kifayet. Düşünsenize unutamadığımızı kafamızın içi trigonometri ters dönüşüm formülleri, popstar abidin şarkıları, survivor 2005 kadrosu, 23 nisan temalı şiirler, periyodik cetvel alkali metaller, varsağı hece düzeni ve ölülerin yası ve aşk acısıyla dolu olurdu.
O yüzden unutmak ki en yakışandır bize. Ve şayet kendine değer vermeyi hatırlatıyorsa sana bu unutkanlık, haydi durma kutla bu demans senin!''
1A grubu hidrojen hariç alkali metal, Abidinin boşuna boşunaaa diye bir şarkısı vardı, varsağı 8li hece ölçüsüyle söylenir, kendime veremediğim değerler kutlayamadığım demanslar ve her gün aynı taş olarak dönüyor bana ve benim bir şekilde Grönland'a gitmem lazım, bu yıkım fazla bana.
Geçenlerde aklıma bu şarkı geldi ve 90lar erotizmi kokan kafa yakan animasyonlu klibini sizlerle paylaşmak istedim, ''yakın olmak için uzak dur benden'' mesnevi'de falan geçiyo olsa gerek aq.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder